zresztą,

czemuż to nie spojrzeć do Góry i nie uśmiechnąć się
..jak nic
do takiej np. Annapurny Dwa (A2)
?
;)

słowo, tak jest

widać kres tego tędy
szlak co wiodł ku celom
ubezcelowił się w trafienie szlaku
jeszcze przez moment
dookreslony jedna juz kartką determinarza umów
ma sie i nie ma
na dzis nie na jutra
w drodze jak codzień dotyka nas ..nieobecność
niespotykanie
w granicy pytań o siebie
słowa dzielą się
i się
i
aż nie zostaje po nich reszta

"Karawana do marzeń"..

od ksiązki..sny o Olbrzymach
od Postaci..wiara w człowieka
od historii Osoby..szacunek do drogi

Są Tacy, że mimo iż nie ma juz Ich SĄ.

Pani Wando..
tej karawany nie zatrzyma byle Czas
"dopókąd ide"
:)

o jednym........słowo:)daję

jeden
wybrany
poza wyborem w czasie niedokonanym skonczony
cały
akceptowany na miejscu poza granicami nieistnienia
niepewny
nienijaki z wyrazem pomiedzy brzegiem trofeum
tworczy
dający inspirująco hojnie do myslenia
niezatrzymany
w ruchu jednostajny nieustannie
jeden
jedyny
wyniesiony
.
.
z domu?

slowo..po slowie

Pada, a jakby śniegiem sypało,                                                    

Serio:)

Taka mżawka ledwo co i wiatr..

I widać jak szarpie tym deszczykiem

I kręci jak płatkami śniegu

Pięknie..

Oparła podbródek na dłoni i pozwoliła swoim myślom zawirować chwilę razem z tym deszczem..:

cichy płacz pod kroplami prysznica, żeby dzieci nie zbudzić, unoszące się tu i tam drobinki trawy pośpiesznie grabionej, by zdążyć przed deszczem, parskająca Fio, skacząca w odgarniane łopatą zaspy, na każde trafienie nosem w zimne.. i kamienie tybetańskie , kolorowe modlitwy, całe w refleksach od Słońca..

To już trzy lata.. i z czym zostałam?

Spojrzała na salon, porozrzucane ubrania dzieci, talerze zostawione na stole, na ogród.. na siebie

..zostałam z lękiem i pragnieniem słów w sobie.



wyraźnieje..

nadwyraz wyraźnie

ptak..

no jakby sie subtelnie nie podchodzilo
istnieje granica..ze odlatuje